Prawda nie staje się mniej prawdziwa, kiedy wypowiada ją ktoś, kogo nie lubimy. I odwrotnie. Nie staje się bardziej prawdziwa, tylko dlatego, że mówi ją ktoś, kogo darzymy osobistą sympatią. To chyba jedna z trudniejszych rzeczy w każdej społeczności; oddzielenie rzeczywistej, obiektywnej, merytorycznej wartości czyjegoś argumentu od subiektywnie odczuwanej sympatii (lub antypatii) wobec człowieka, który go przedstawia. Lojalność wobec ludzi, których lubimy i, którzy są dla nas ważni, nie powinna nigdy rozstrzygać o tym, co przyjmujemy za prawdę, a co nie. Niestety, często właśnie tak się dzieje.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz